Een recensie

Barton Fink [Joel Coen & Ethan Coen - 1991]
De Coen broertjes zijn op filmgebied inmiddels een aardig fenomeen. No Country for Old Men, hun meest recente product, was een grote hit en wordt zelfs hun beste film genoemd. Barton Fink is alweer wat ouder, maar daarom niet minder interessant dan pakweg NCFOM of The Big Lebowski. Typisch Coens en pikkedonker, maar ook zeer ingewikkeld en blijkbaar vol symboliek. Het ontdekken van die symboliek is nog steeds niet één van mijn sterkste kanten. John Turturro speelt Barton Fink, een succesvol toneelschrijver wie besluit een filmscript te schrijven. Niet de makkelijkste opgave blijkt. Opgesloten in een hilarisch irritante hotelkamer stuit hij op een writer’s block.
Het verhaal speelt zich af in 1941 en is opvallen mooi weergegeven, iets wat in de meeste Coen-films terug te vinden is. Denk maar aan het sneeuwlandschap in Fargo. Ik werd verrast door een hoop aardige camerabewegingen. Ook de typische Coen-sfeer wordt geschept, die sfeer vind ik altijd heel prettig. Droge humor met een smerig randje. Zoals naar beneden komend behangpapier waar een ranzig goedje vanaf druipt. Maar het blijft niet leuk. De hotelkamer veranderd langzaam maar zeker in een claustrofobische ruimte.
Barton Fink lijkt in zekere zin op Federico Fellini’s 8½ (een grote favoriet van mij). Niet qua verhaal, maar hoe de film tot stand is gekomen. Joel en Ethan kregen tijdens het maken van Miller’s Crossing ook een writer’s block en besloten daarover een film te maken: Barton Fink dus. Het probleem waar Fink mee kampt, is het feit dat hij wel heel goed weet waar hij over wil schrijven, zijn hoofd zit propvol ideeën, maar hij krijgt ze niet op papier.
De makkelijkste film is dit echter niet. Het einde riep bij mij veel vragen op, vragen waarbij ik geeneens weet waar ik het antwoord moet zoeken. Ook de symboliek heb ik er niet uit kunnen halen. Het verhaal krijgt een onverwachte, maar interessante wending, maar ook die begrijp ik niet. Barton Fink is een sterk geregisseerde film, ik heb uiteindelijk op niets wat aan te merken. Alles ziet er prachtig uit en iedereen staat fantastisch te acteren. Alleen het hele ‘ik begrijp het niet’ nekt de film een beetje, of in ieder geval mijn ervaring. Ik heb wel ideeën wat alles zou kunnen betekenen, maar dat is na het lezen van informatie. Een herkijk zal wel weer een hoop verlichting bieden. Laten we dat maar hopen want Barton Fink is zonder twijfel een wonderlijke film.
Ik kijk halsreikend uit naar Burn After Reading.