Mijn terugkeer
Het is al weer veel te lang geleden dat ik iets geschreven heb. Ik heb het druk. Druk met werk, druk met vrienden. Druk met alles. Het is niet persé dat ik met veel dingen bezig ben maar ik heb het gewoon druk. Ik ben een aantal dagen naar een camping geweest, ik moet behoorlijk veel werken en dat slokt al mijn tijd op. Tijd is luxe, nota bene in mijn vakantie. Maar met werken verdien je geld en met geld kun je leuke dingen doen, zoals dvd’s kopen of drankjes op een terrasje. Ik kijk de laatste tijd (bijna) geen films, een echte filmdip heb ik dus (met uitzondering van gisteren). Daar tegenover staat dat ik bijna elk momentje dat ik vrij heb, muziek luister. Zo heb ik een aantal weken geleden pas ontdenkt hoe ongelofelijk geniaal In Rainbows van Radiohead wel niet is, al komt dat ook door Rock Werchter, waar ik naar toe ben geweest en wat abnormaal fantastisch was. Ach, ik heb helemaal niets te klagen. Of in ieder geval, ik zou het niet mogen.
Verder breng ik mijn tijd door met het krabbelen van zinloze teksten en met tekenen van dingetjes. Met een beetje geluk kan ik een echt verhaal ter wereld brengen want een vriendin had een goed idee: we schrijven samen een verhaal, een écht verhaal. Omstebeurt een stuk. En later als ik regisseur ben, verfilm ik dat verhaal, zelfs dat hebben we al uitgestippeld. In mijn hoofd zie ik het al helemaal voor je. Ik ga er eerdaags serieus aan proberen te beginnen. Samen met die vriendin heb ik al eens een short story geschreven over zombies e.d. en je kunt dat verhaaltje vergelijken met Planet Terror (dat was wel voor dat die film uit was gekomen). Het sloeg nergens op maar lachen was het zeker.
Gisteren was mijn favoriete film op tv: Donnie Darko, de God der films. Toen ik een stukje zag smolt ik weer en besloot ik de film nog maar eens helemaal te kijken (voor de negende keer alweer, geloof ik dan toch). 113 minuten (als ik IMDb moet geloven want de dvd zegt 108) pure verrukking en schoonheid. Het mooiste stukje kunst op deze aardkloot ooit gemaakt. Over die film moet ik ook maar eens een stuk schrijven.
En tot slot: iedereen moet, MOET (uitroepteken) Syrup & Honey van Duffy downloaden. Wat een nummer. En doe tegelijk Gamma Ray van Beck erbij. I say amen to that. Amen dus.