Naked Lunch (David Cronenberg, 1991)
Hoewel Cronenberg naar mijn mening maar een enkele echt goede film (Videodrome) heeft gemaakt, blijven zijn films meestal hangen tussen middelmatig en redelijk goed. Zo weet ik ook niet goed wat ik met Naked Lunch aan moet. Zonder twijfel zijn vreemdste film die ik tot nu toe gezien heb, want als ik zeg dat deze film merkwaardig is, druk ik dat nog zacht uit.

Het is een verfilming van het gelijknamige boek van William S. Burrough. Peter Weller vertolkt Billy Lee, hij is dus eigenlijk William S. Burrough, want Burrough schreef over zichzelf in dat boek. Het karakter in de film is verslaafd aan drugs, vermoord per ongeluk zijn vrouw en vlucht naar een soort stad, genaamd Interzone. Daar komt hij in contact met pratende kakkerlaktypemachines en andere vreemde wezens, zoals een tweeslachtig ding en een mugwump. De auteur van het boek, Burrough, was zelf homoseksueel, maar trouwde met een vrouw en haar schoot hij per ongeluk dood toen hij een appel van haar hoofd wilde schieten, hij was toen dronken. De film heeft een duidelijke seksuele ondertoon, want de hoofdpersoon is op zoek naar seksualiteit.

Naked Lunch is absoluut geen hapklare brok cinema. De film is zwaar en moeilijk te volgen. Het is niet persé dat ik dit als negatief ervaar, maar het zorgt wel voor ondoordringbaarheid. Pluspunten zijn de sfeer, die is duidelijk voelbaar. Ook het acteerwerk is erg goed, vooral de hoofdrol van Peter Weller is zeer sterk.

Uiteindelijk is Naked Lunch een vreemde trip met een bizarre sfeer waar ik geen chocolade van kan maken. Ik snap er echt geen jota van. Misschien is dat ook niet de bedoeling. De speciale effecten zien er fantastisch uit en de film verveelt nergens. Toch heb ik het idee (eigenlijk weet ik het wel zeker) dat er een hoop achter schuilt. Ook het boek heb ik niet gelezen, dus misschien moet ik die eens in de bibliotheek opzoeken. Op internet las ik dat deze film erg persoonlijk is, wat ik ook kan begrijpen aangezien het boek Naked Lunch over William S. Burrough zelf gaat. Een echte conclusie kan ik niet trekken maar ik vond de film wel redelijk goed, al denk ik dat een herkijk vereist is.
7¼